Czym jest coaching?

Coaching (nie tylko) filozoficzny.

Kiedy ostatni raz rozmawiałeś sam / sama ze sobą?
Szczerze.
Krytycznie, ale bez umniejszania sobie?
Doceniając siebie, ale bez wpadania w samozachwyt?
Czy wiesz, co tak naprawdę mówisz samemu do siebie na co dzień, czym karmisz się od środka?

Modne jest teraz nadawanie różnym usługom nazwy – coaching. Nie ma już doradców, specjalistów, agentów, każdy chciałby być coachem. Na fali popularności, oraz mody, jest to opłacalne, jednak duch pracy z drugim człowiekiem, to o wiele więcej niż słowa, chociażby najbardziej wymyślne, modne i intrygujące.
Coaching filozoficzny – to nic innego, jak rozmowa z drugim człowiekiem, szczera, otwarta, w pełnym skupieniu i z pełnym zaangażowaniem. Nie chodzi o to, żeby coach wmawiał drugiej osobie, że ma nieograniczony potencjał, że może wszystko, że może być bogaty, sławny, otoczony prestiżem i najznamienitszymi tuzami biznesu – WCALE NIE.

Powiedziałbym, że po pracy wewnętrznej człowiek powinien wyjść w zadumie, spokoju i może nawet chwilowej izolacji od zewnętrznego świata.
To, czego doświadczyłem i czego byłem świadkiem, utwierdza mnie przekonaniu, że rozmowa z drugim człowiekiem, który jest dla nas życzliwy, i konsekwentny, a do tego ma głęboką świadomość działania ludzkiej psyche i soma –  daje samoświadomość, zrozumienie innych, oraz uszeregowanie pewnych stanów, czy emocji, które do tej pory bezwładnie nad człowiekiem panowały.

Nie proponuje: gotowych rozwiązań, czy  uklepanych haseł, modele SMART, GROW, czy inne wiele osób zna i stosuje. Proponuję pracę nad uważnością, świadomością siebie, proste ćwiczenia filozoficzne, które wybijają na moment z rutyny i codzienności.

„Spot­ka­nie dwóch oso­bowości przy­pomi­na kon­takt dwóch sub­stan­cji che­micznych: jeżeli nastąpi ja­kakol­wiek reak­cja, obie ule­gają zmianie.” C.G. Jung

Mateusz Łętowski